Zaterdag

Een rustige zaterdagmorgen, het leek me lang geleden . Na het drukke weekend en aaneensluitend drukke week is het fijn om rustig te ontwaken.

Het feest op de post had tot ongeveer 0100 hr geduurd. vanaf toen hadden ze de muziek zachter gedraaid. Ik dacht eindelijk te kunnen gaan slapen maar het werk besliste daar anders over. Ik werd opgebeld om met de ziekenwagen naar een gekwetste te gaan. Om dat uur in de nacht kijk ik er dan toch tegen op om te vertrekken maar ja het was nu eenmaal zo. De man in kwestie bleek zijn heup te hebben gebroken tijdens een nachtelijke wandeling in het rusthuis ( hij had beter gewoon in zijn bed blijven liggen). De interventie verliep vlot maar ik maakte me toch een beetje zorgen om mijn collega, de hoest die hij produceerde had ik nog maar weinig gehoord en raadde hem aan om toch maar eens naar de dokter te gaan. Na de man veilig in het ziekenhuis te hebben afgeleverd konden we naarhuis en ons bed terug in. Het was half drie ’s nachts en we moesten beide werken die dag.

De wekker deed pijn geloof me vrij, ik ben tot kwart voor zeven blijven liggen in de hoop dat er een mirakel gebeurde en dat ik toch niet hoefde op te staan maar dat gebeurde niet. In tegendeel toen ik dacht dat mijn dienst er eindelijk opzat, belde de 112 terug om te melden dat we nog een interventie hadden. Dus wij terug onderweg, aangezien ik normaal om 0800 hr op mijn werk moest zijn stuurde ik maar gauw een berichtje dat ik later ging zijn. Deze keer was het een die met ademhalingsproblemen , het was een gekend probleem. Weer wees ik mijn collega om het feit dat hij iets aan zijn hoest moest doen. volgens mij was zijn ademhaling even slecht als van de patiƫnt op dat moment.

Tegen half negen was ik thuis , shift van de brandweer eindelijk gedaan en snel naar het werk. Buiten de intriges van het afgelopen weekend zijn er ook weer veel echtscheidingen bij ons . Het is alsof er een vloek hangt bij ons op de werkvloer. Ik moest eigenlijk stilaan beginnen om alles in orde te brengen voor Litouwen maar ik vond de motivatie niet. Wel ben ik eens beginnen rond horen bij betrokken mensen wat er allemaal nog moest gebeuren en ik kreeg een verrassing. we gaan als medic meestal altijd alleen mee op zending maar deze keer krijg ik een verpleegkundige mee. Vreemd eigenlijk, ik vraag me af waarom. het zal me in de loop van volgende week wel duidelijk worden. Maandag moet ik er dus invliegen, al mijn bestellingen maken, nog wat handtekeningen verzamelen en een oplossing zoeken om die vaccinaties naar Litouwen te transporteren.( en te weten komen wie die mysterieuze collega is die meegaat) Verder is de dag rustig verlopen ,met een collega ben ik ook op het idee gekomen om eens een verrassingstrip met de collega’s te plannen. We hebben al een idee ( hihihi)

Thuis die avond heb ik niets meer gedaan, ik was blij dat ik op tijd mijn bed inkon (2200 hr) Het is ondertussen 1000 hr en ga me toch nog even terug omdraaien , gewoon nog heel eventjes slapen voor ik aan het weekend begin.