Emotioneel

Ik ben de laatste tijd veel te emotioneel en dat is niet goed, zeker niet voor mijn gewicht. Ja ik ben een emo eter. Ik heb het gevoel dat ik mij door de dagen moet sleuren. Gisteren hadden we een dagtocht met de paarden uitgestippeld . Ik was eerlijk gezegd doodop en mijn paard voelde het. Het was dus een heel rustige rit . Vandaag begon goed, ik ging poetsen. Ik heb alleen maar de slaapkamer gedaan , ben toen een fles wijn gaan halen en heb die leeggedronken. De rest van de dag heb ik in de zetel doorgebracht . Waarom doe ik mezelf dit aan, de wereld zou aan mijn voeten moeten liggen maar ik heb meer het gevoel dat de wereld over mij heen aan het rollen is. Ik moet veranderen, voor mezelf. Waarom laat ik mezelf toch altijd zo hangen. Ik zou vol levenslust moeten zitten maar ik voel mij opgebrand. Helemaal opgebrand . Morgen begint weer een drukke week vol voorstellingen. Ik heb het gevoel dat ik meer toneel naast het podium moet spelen dan dat ik op het podium sta.

Ik moet veranderen voor mezelf maar hoe

Premiere

Vandaag is het de premiere, we spelen dus voor de eerste keer voor mensen die wel degelijk geïnteresseerd zijn in ons en geen zoveelste businessevent. Ik kijk er naar uit ! Mijn papa , Martine en Stefaan komen zien. mijn rotsen in de branding. Gisteren kwam ik ineens met een gek idee, waarom zou ik niet een appartement in Antwerpen kopen?De afstand naar mijn werk houd me wel tegen en dan verlies ik waarschijnlijk veel van mijn vrienden. Anderzijds hou ik wel van een bruisend stadsleven. Mijn roots liggen trouwens in Antwerpen. Voor de rest heb ik een luie dag, ik zou nog zoveel moeten doen maar mijn bioritme is eraan voor de moeite.

Vrienden

Gisteren zijn we door het slechte weer toch niet naar Brugge geweest maar naar de sauna. Het was genieten, even helemaal onthaasten. Ook lekker gegeten en gedronken. Ik ben daar ook tot een inzicht gekomen, wel een pijnlijk inzicht maar het maakt veel duidelijk . Net als ik worstelen mijn vriendinnen met dezelfde levensvragen. Kinderen, geen kinderen. Ga ik oud worden met de man waarmee ik getrouwd ben.

Gescheiden ben ik ondertussen al , maar die kinderen. Zeker toen de gynaecoloog vroeg of ik nog kinderen wou. Die problemen met mijn baarmoederhals hebben ervoor gezorgd dat ik toch een gezin wil, ik wilde mijn baarmoeder nog niet kwijt. Maar ik besef dat er een aantal achterliggende factoren zijn waarom ik nog geen kinderen heb.  De belangrijkste denk ik ,is dat ik er helemaal alleen voor sta. Ik heb buiten mijn pa niemand om op te rekenen (aan mijn moeder heb ik niets), familiegewijs dan.

Mijn vriendinnen zaten met hetzelfde probleem misschien moeten we ons daar gewoon over zetten. Want uiteindelijk staan we er niet alleen voor , we hebben altijd elkaar nog en dat is toch ook belangrijk.

Vanavond heb ik afgesproken met nog een paar andere vriendinnen, ze waren speciaal voor mij naar de musical komen zien maar ik was ze nadien misgelopen omdat ik een hele tijd met nog een andere vriendin heb staan praten. Ik kan niet anders dan nu even ermee iets gaan drinken om mijn appreciatie uit te drukken.

Morgen ga ik naar de paarden en nadien nog even naar de paardenwinkel om nog een paar t shirts op de kop te kunnen strikken voor mijn reis naar Marokko.

Een naaldje

Vanavond heb ik supporters in de tribune zitten, dat maakt me toch altijd net een beetje zenuwachtiger. Niet dat ze me tussen al het volk gaan herkennen of toch mss. Ik hoop dat ze ondertussen mijn kleed hebben hersteld. Gisteren was ik het bijna kwijt, net voor ik op moest.

Ik stond klaar met de rest ,mijn haar en jurk goedleggen, tot ik iets in mijn zij voelde prikken, wat was dit nu weer? Aangezien de vorige scene nog bezig was ging ik haastig op zoek naar wat er mij aan het prikken was en ja hoor, ik had het gevonden . Een naaldje dat de naaisters waarschijnlijk waren vergeten, ik trok het er snel uit zodat het mij niet meer kon lastigvallen. Dat had ik beter niet gedaan ! Heel mijn kleed viel uiteen en bleef enkel met de schouderstukken aan mijn lichaam hangen. Oh nee en binnen enkele seconden moest ik op. Vol paniek heb ik mijn kleed bijeen gehouden, zelf een beetje een taille gemaakt . Toen moest ik op, ik kon alleen maar hopen dat mijn kleed op mijn schouders bleef rusten of zodadelijk had heel de tribune mijn ondergoed gezien. Gelukkig bleef het zitten en had uiteindelijk niemand gemerkt dat mijn kleed stuk was. Na de scene toch maar even langs de naaisters, blijkbaar hebben ze mijn kleed nooit goed gestikt gehad en was ik dus al enkele dagen aan het spelen met een kleed dat bijeen werd gehouden met een naaldje …

een vrije avond

Een zeldzame vrije avond voor augustus , onverwachts eigenlijk maar de voorstelling was afgelast wegens het slechte weer en dus zitten we thuis. Alleen ondanks de weersverwachtingen is het extreme slechte weer uitgebleven maar ik klaag niet. Ik vind het fijn om nog eens thuis te zijn, eigenlijk vreemd ,de laatste twee weken breng ik mijn avonden door op en naast het podium. mijn sociaal leven staat op nul. Alé pak op 1 , ik heb mijn vrienden nog !

De mediavoorstelling voor de musical is trouwens enorm, zowel Belgische pers als Hollandse. Ik besef nu meer dan ooit hoe professioneel het is. Maar ik geef toe ik ben jaloers, jaloers op de diegene die een rol hebben. Het is terecht dat ze die hebben maar toch. Het leven van een amateur, leven in de schaduw van anderen.

Ik ben trouwens voor de zoveelste keer belogen door mijn ex, veel te goed gelovig ben ik, veel te goed. Ik ga vanaf nu enkel nog voor mezelf denken. Hoe goed ik ook wil zijn voor anderen, ik kom altijd bedrogen uit. Altijd en dat gaat gedaan zijn. Ik ben geen deurmat waar iedereen eens kan over wandelen. Ik ga vanaf nu voor kwaliteit in mijn leven.

Ik heb ook al projecten voor volgend jaar! In januari auditie doen voor een musical ( ook al zeg ik nu dat ik dit niet ga doen, ik ga het niet kunnen laten om auditie te doen dus …) en ik wil wil een feest voor mijn 35ste verjaardag geven . Ja dat ga ik doen, misschien een gemaskerd feest ?

26 augustus ga ik  naar een verjaardagsfeest, het thema is 90’s en ik heb nog geen idee wat ik aanmoet …

Alleen

In het terugrijden naar huis bekroop mij de angst van de eenzaamheid, niet alleen was ik moe maar ik besefte de macht van de sociale media. Nog geen jaar geleden ben ik van mijn man weggegaan. Ik voelde het niet meer, we leefden ieder onze eigen wereld. Ik weet dat ik voor mezelf goed heb gedaan, maar sociale media is hard en zeker als je een foto van je ex met iemand anders ziet…

Het is als naar de film gaan of een toneelstuk, uren wordt je meegesleept in een andere wereld. Een wereld van superhelden en slechteriken . Het is enkel dan nog de vraag voor wie je kiest ,de held of de schurk. Dan als de film gedaan is en het licht gaat aan slaat de werkelijkheid in, net zoals nu. Ik kan nog zoveel schitteren op een podium ,ik kan de held of de schurk zijn, ik kan nog zoveel verre reizen maken als ik wil. De realiteit was dat ik alleen ben, geen man, geen gezin . Enkel mezelf. Alleen…

maar eerst nog een koffie

Het zou tof moeten zijn maar het is meer een uitputting. De repetities vallen mij zwaarder dan verwacht en dan meer omdat het ook zoveel wachten is, terug opnieuw beginnen en dat dan ook nog eens bij temperaturen van in de 30 graden. Ik trek mij op aan het feit dat ik gelukkig nog geen zware kostuums aanmoet zoals de hoofd cast. Ik moet er ook op letten dat ik niet als vele geïrriteerd geraak maar ook dit is volgens mij te danken aan de hitte. ik verlang naar een zwembad mss moet ik er morgen toch een gaan opzoeken ondanks dat ik eigenlijk nog niet in een zwembad mag van de gynaecoloog.

Deze morgen had ik mij ook nog eens verslapen. Om tien voor negen schoot ik ineens wakker( ik had mijn wekker om 0700 hr gezet). Gewoon door mijn wekker heen geslapen door de vermoeidheid waarschijnlijk van de vorige dag ,repetitie van 1400 hr tot 2300 hr. dan maar vlug mijn kleren aan en naar de paarden. Tussendoor effe een telefoontje dat ik wat later ga zijn.( Ik vraag me af ze niet gedacht hadden dat ik weer in een of andere discotheek was blijven hangen) Dan ook nog omleidingen van een omleiding moeten volgen ,(dit kan ook alleen maar in België ) Martine en mijn vader hadden de paarden al klaargezet,(wat ben ik hun toch dankbaar daarvoor). ik moest enkel nog opzadelen en we konden vertrekken. Om 1300 hr terug naar huis ,vlug naar de winkel, eten ,douchen en nog een dutje( dutjes kunnen heerlijk zijn tijdens drukke periodes.) en nu mij stilaan terug voorbereiden op de avond. Dress rehearsel 2 maar eerst nog een koffie ..