Weekend

Vandaag had ik terug een goede dag. ’s Morgens om 0800 hr eruit ,een koffie gedronken en me bewust voorgenomen om iets actief te doen . Effe een berichtje in de groep gegooid en jawel, we gingen tien km wandelen. Ondanks de regenbui waarin we zijn vertrokken en de voorspelde regen zijn we eigenlijk nog goed droog gebleven. Trots op mezelf ik kon ineens weer extra sportpunten aan mijn ww programma toevoegen. ’s Middags een pistolet en tomatensoepje gegeten en ’s avonds varkensmignonette met pastinaakstomp. Verder heb ik mijn was gedaan en mijn keuken gepoetst. En nu met een theetje in bed wat typen.

Gisteren was anders, ik had nog steeds in heel mijn lichaam pijn van de afgelopen week en ik was lichtelijk gestrest voor ’s avonds, het etentje bij mijn ma. Hoe uit zich dat…. Ik kom mijn bed niet uit, heel de voormiddag heb ik zoals een plant in bed gelegen. Rond 1200 hr ben ik opgestaan. Mijn dagelijkse koffie gedronken en Dr. Phill gekeken ( Ik kijk ernaar omdat ik dan kan denken dat mijn problemen helemaal niet zo erg zijn .) Daarna mij gedoucht en klaargemaakt voor naar mijn moeder te gaan. Naar mijn moeder gan voelt altijd als naar een verlaten oorlogsgebied gaan. De herinneringen die er in het appartement hangen zijn pijnlijk en het is al even pijnlijk om te zien hoe mijn moeder nog in het verleden leeft . Alles staat nog steeds zoals ik en mijn vader ooit die plek hebben verlaten . Alleen is alles verouderd, alles ziet ook geel, bruin van de sigarettenrook. Deprimerend eigenlijk. Ik heb haar al een paar keer proberen aan te sporen om iets te veranderen maar dat doet ze niet. Zoals meestal stortte ik me op de cava (spijtig ik moet opletten wat ik drink want ik ben nog met de auto) . Dat helpt mijn eigen emoties af te vlakken. Ik vertel ook meestal niet alles met wat er in mijn leven afspeelt , ze zou het niet aankunnen denk ik en een groot deel kan ik ook niet zeggen. Erfeniskwestie gerelateerd. Na het eten en de foto’s van 20 jaar geleden te hebben gezien, ben ik naar huis gegaan. Het was genoeg! Heel de weg naar huis heb ik geweend en met een angstig gevoel zat ik in de wagen. Thuis aangekomen wist ik met mezelf geen blijf , tot overmaat van ramp kijk ik naar mijn fb en zie ik een vriendin die haar verjaardag met mijn ex viert. Echt really !!! Uit pure boosheid heb ik nog een gin tonic ingeschonken. Damn waarom laat ik mezelf altijd zo kennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s