verboden liefde

Ik denk dat iedereen het wel kent, verboden liefde. Verliefd worden op iemand die onbereikbaar is. Of gewoonweg bezet. Het begint bij mij een trend te worden, meestal als ik iemand leuk vind, heeft hij al iemand. Zo nu ook, hij werkt bij mij. Heeft een veel hogere positie dan mij, is knap, charismatisch en vooral bezet. Ik wist dat hij dit weekend moest werken, ik ook trouwens. Dus heb ik toch maar even mijn stoute schoenen aangedaan en hem een bericht gestuurd. Hij was dus idd aan het werk en ging ’s avonds ook naar de feestjes. Ik verheugde mij dus op die avond en ja hoor bij het naar binnenwandelen van de zaal liep hij net naar buiten. Hij zag mij, hij glimlachte en ik lachte terug. Uit het het niets gaf hij mij een kus op de wang, een heel zachte kus. Mijn collega stonden erbij dus we konden niet veel zeggen. Hij groette beleefd mijn collega’s en keek me terug aan. Het gesprek bleef oppervlakkig, hij moest door. Jammer. De dag moesten we terug werken, ik wou hem zo graag iets sturen maar ik wou niet stalkerig overkomen dus heb ik het maar niet gedaan. Wederom hoopte ik hem die avond terug te zien, Hem heb ik niet gezien, jammer genoeg wel zijn vriendin. Daar ging mijn humeur, de rest van de avond heb ik met een vriend doorgebracht om mijn gedachten te verzetten. De dag erop had ik er niet meer op gehoopt. Ik stond er maar wat verloren bij maar mijn vader en beste vriendin waren naar daar gekomen om de airshow te bekijken en daar zag ik hem ineens aankomen met zijn fiets, breed lachend naar mij. Mijn hart smolt op dat moment. Hij stopte en gaf me weer een kus op de wang, wat ik toch wel opmerkelijk vond voor hem (aangezien zijn positie ). Hij was zelf enthousiast en vroeg wat ik ervan vond en ik moest eerlijk zijn. Ik zei dat ik de vorige airshow beter vond. Op dat moment kon ik niet beter vinden dan hem voor te stellen aan mijn vader. Lachend schudde hij de hand van mijn vader, zelfs mijn vader was verkocht van zijn charme. We namen afscheid en hij zei dat hij ’s avonds terug op het feest ging zijn. Mijn hart sprong in het rond. Mss was dit mijn kans. En ja hoor hij was er. Ik zag hem druk pratend met iemand en zijn ogen kruisten de mijne, hij had mij gezien maar praatte verder. Ik durfde niet naar hem gaan. Ik ging ondertussen naar het toilet en ging bij mijn vrienden staan. Ik zocht hem in de zaal en onze ogen kruisten elkaar tot tweemaal toe weer. Ik verstokte, hij stond ook in een groep en ik durfde er niet naar toe. Daar ging mijn kans, ik had hem net daarvoor een bericht gestuurd met de vraag of hij in de zaal was. De rest van de avond heb ik hem niet meer gezien, ik durfde ook niet meer te zoeken ( hij had waarschijnlijk beter dingen te doen dan bij mij te staan)Pas om 2400 hr kreeg ik bericht terug dat hij inderdaad in de zaal was maar dat hij naar huis moest omdat hij vroeg moest beginnen de volgende dag. Spijtig. Ik had er zo graag eens mee gedanst. Het ergste is dat ik zijn blik niet kan vergeten, hoe hij kwam aangefietst. die zachte kus op mijn wang, zucht. Ik zou hem wel honderd berichten willen sturen maar het mag niet.Wat moet ik toch doen ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s